کاونترپارت جهت تشخیص حالت کنونی و نقش و ماهیت جامعه ی مدنی افغانستان یک بررسی گستردۀ کمی و کیفی را به راه انداخت.

نتایج مهم این ارزیابی قرار ذیل بود:

o       رشد فزاینده ای از مؤسسات جامعه ی مدنی در افغانستان برای تطبیق اهداف پروژه وجود دارد؛

o        توسعه و پیشرفت مؤسساتی سکتور جامعه ی مدنی نسبتا پایین است؛

o       مبالغ هنگفت پول و مسؤولیت برای این مؤسسات رشد نیافته وجود دارد؛

o       گروپهای عنعنوی چون شوراها در مقایسه با نهادهای نوین چون مؤسسات غیر دولتی از اعتبار بیشتر برخوردار است؛

o       ناامنی، فقر و بیسوادی بزرگترین تهدیدها برای جامعه ی مدنی است؛

o       جامعه ی مدنی در بازسازی افغانستان، تطبیق پروژه های زیربنایی و انکشافی و فراهم نمودن خدمات اجتماعی به مردم در سراسر کشور، دارای نقش مهم و حیاتی است.  تعداد مجموعی پروژه هایی که در مارچ 2005 توسط مؤسسات جامعه ی مدنی در 678 نمونۀ کاونترپارت تطبیق شد، 3428 بود.

کاونترپارت به دنبال این ارزیابی یک نشست عمومی و 12 میز مدور را برای 400 نفر (که %30 آن زنان بود) به شمول وزراء، معاونین وزراء، والیان، ژورنالستان، نویسنده گان، مقامات دولتی و نماینده گان مؤسسات جامعه ی مدنی و سکتور خصوصی در هشت منطقه ی افغانستان ترتیب داد تا روی نتایج ارزیابی بحث کنند و آرا و نظریات آنها را به دست آورند.

آراء و نظریات مهم فراهم شده از طریق میزهای مدور قرار ذیل است:

o       مهم اینست که در جهت توسعۀ جامعه ی مدنی با جوانان، زنان، علمای دینی و ملاها، موسفیدان و رسانه ها همکاری شود؛

o       همه اشتراک کننده گان موافق بودند که برای توانمند ساختن زنان نیاز شدیدی وجود دارد؛

o       چون مؤسسات جامعه ی مدنی پلی است میان دولت و مردم، بناءً، برای ایفای این نقش لازم است به ظرفیت آنها ارتقا داده شود؛

o       حمایت برنامه های فرهنگی میتواند در جهت تقویۀ جامعه ی مدنی کمک کند؛

o       نمیتوان رابطه میان آموزش و پرورش و تقویۀ جامعه ی مدنی را نادیده گرفت.   

کاونترپارت به تعقیب مباحثات میز مدور، به تعداد 03,00 نسخۀ "ارزیابی جامعه ی مدنی" و گزارش توضیحی مباجثات میز مدور را که بیانگر "برداشت افغانها از جامعه ی مدنی" بوده، به زبانهای انگلیسی، دری و پشتو چاپ کرد. این کتاب به 2,225 مؤسسات و افراد توزیع شد. این اسناد روی صفحۀ الکترونیکی کاونترپارت نیز دیده میشود. افزون بر این، در بارۀ کمکها دو معرفی/پریزنتیشن که بر پالیسی متمرکز بود، یکی به 45 جوان افغان و دومی به 200 نفر ژورنالست و فعالان جامعه ی مدنی ارائه شد.